اصل کار موتور استارت خودرو اساساً یک فرآیند تبدیل انرژی است-بر اساس قانون آمپر-که ما برای اولین بار در فیزیک دبیرستان با آن مواجه شدیم: به طور خاص، پدیده ای که در آن هادی حامل جریان-هنگامی که در یک میدان مغناطیسی قرار می گیرد، نیرویی را تجربه می کند. موتور از اجزای ضروری مانند آرمیچر، کموتاتور، قطب های مغناطیسی، برس ها، یاتاقان ها و محفظه تشکیل شده است.
قبل از اینکه یک موتور بتواند با نیروی خود کار کند، باید توسط یک نیروی خارجی در چرخش قرار گیرد. فرآیندی که طی آن یک موتور از حالت ساکن به -عملیات خود نگهدار-که توسط این نیروی خارجی تسهیل می‌شود-به عنوان راه‌اندازی موتور شناخته می‌شود. سه روش متداول برای راه اندازی موتور عبارتند از راه اندازی دستی، راه اندازی موتور کمکی بنزینی و استارت برقی. راه اندازی دستی، که از طناب-کششی یا میل لنگ دستی استفاده می کند، ساده اما ناخوشایند است. علاوه بر این، به دلیل نیاز به فعالیت بدنی بالا، فقط برای موتورهای کم-مناسب است و در برخی وسایل نقلیه صرفاً به عنوان یک روش پشتیبان حفظ می‌شود. راه اندازی موتور بنزینی کمکی در درجه اول برای موتورهای دیزلی با قدرت بالا استفاده می شود. از سوی دیگر، راه اندازی الکتریکی، سهولت کار، قابلیت راه اندازی سریع، ظرفیت تلاش های مکرر راه اندازی، و پتانسیل کنترل از راه دور را ارائه می دهد. در نتیجه، به طور گسترده در خودروهای مدرن مورد استفاده قرار گرفته است.
